عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد:
در مقام عمل، توسعه پایدار روستایی در کشور اتفاق نیفتاده است

به گزارش روابط عمومی سازمان جهاددانشگاهی خراسان رضوی، دکتر مهدی کرمانی با بیان این مطلب افزود: با این حال بخش مهمی از توسعهیابی در روستاها منوط به مداخله در اکوسیستم و طبیعت پیرامونی است.
وی با اشاره به اینکه توسعه پایدار در روستاها فانتزی است، ادامه داد: در مقام نظر به طور مفصل به توسعه پایدار روستایی پرداخته شده است اما در مقام عمل و از آنجایی که مسیرهای کم هزینه تر به توسعه اقتصادی روستایی کم توجهی به مسائل زیست محیطی بوده، توسعه پایدار روستایی اتفاق نیفتاده است.
دلالی در اقتصاد روستایی با اقتصاد سنتی کشور ارتباط تنگاتنگی دارد
عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد در خصوص واسطه گری و دلالی در عرضه محصولات کشاورزی، عنوان کرد: چالشهای برآمده از مرکزیت یابی دلالی و دلالان در اقتصاد روستایی ما با اقتصاد سنتی کشور ارتباط تنگاتنگی دارد.
وی در ادامه یادآور شد: موضوع دلالی را هم در اقتصاد روستایی و هم در اقتصادی شهری شاهد هستیم، چرا که این موضوع ریشههای سنتی در جامعه و فرهنگ ما دارد و چه بسا در دورههای تاریخی دلالان در تنظیم بازار بین عرضه کننده و مصرف کننده ارتباط برقرار میکردند.
دکتر کرمانی تصریح کرد: اتفاقی که در حال حاضر در عرضه و تقاضای محصولات روستایی افتاده، این است که ما میخواهیم یک مجموعه ساز و کار کاملا سنتی و کارا در دوره پیشا مدرن را بدون اینکه چندان تغییرانی داده باشیم وارد دوران مدرن کنیم.
از یک ساز و کار سنتی در عرضه و تقاضا محصولات کشاورزی استفاده میکنیم
وی اظهار کرد: در حال حاضر اقتصاد جهانی به شدت به سمت الگوهای تنظیم هوشمند در قالب به کارگیری سیستمهای نظارتی، کنترلی و تنظیم عرضه و تقاضا بر پایه سیستم های اطلاعاتی و اینترنت رفته است و این در حالی است که ما از یک ساز و کار سنتی در عرضه و تقاضا محصولات کشاورزی استفاده میکنیم.
عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد تاکید کرد: متاسفانه حلقه های دلالی در بازار پیوندهای بسیار قوی با مراکز قدرت به ویژه مراکز قدرت اقتصادی در جامعه دارند که این موضوع باعث شده است تا تغییر عرضه و تقاضا در کشور بسیار دشوار شود.
قنات الگوی بهینه بهرهوری از منابع آب زیرزمینی نیست
وی به مصرف بی رویه آب در روستاها اشاره و عنوان کرد: الگوی حفر قنوات و شیوه دسترسی به آبهای زیرزمینی در فلات ایران تمدن ساز بوده ولی با همه این نقش تمدن ساز یادمان نرود که قنات الگوی بهینه بهرهوری از منابع آب زیرزمینی نیست.
دکتر کرمانی افزود: با حفر قنات، مسیرهای دسترسی به سفرههای آب زیرزمینی را ایجاد میکردیم و در طی سال این آب همچون رودخانهای روان از زیر زمین خارج میشد و روی زمین جاری بود و هر زمانی که مایل به استفاده در کشاورزی بودیم از آن بهره میبردیم و سایر اوقات هم بدون استفاده در کشاورزی در حال خارج شدن از زمین بود.
وی ادامه داد: باید در حیات روستایی درک خودمان را از رابطه بین آب، زمین و محصول تغییر دهیم چرا که کشاورز با این دیدگاه که زمین و آب نهادههای کم هزینه و یا بعضا بی هزینه هستند نسبت به تولید محصول اقدام می کنند.
نظر شما :